naar de Voorpagina

Joeperoog

Heyendaal Parkstation

1988

Heyendaal is een van de mooiste stationnetjes van Nederland. Station Heyendaal ligt, inderdaad, in een dal; onderin liggen de rails, de hellingen zijn begroeid met veel en dichte struiken waarin de vogels fluiten van plezier. Het ligt in een diepe oase van rust, ver van het verkeerslawaai. Geen masten en draden die het uitzicht op de vrije lucht belemmeren. Wel bankjes: Heyendaal is een klein park waar af en toe een trein komt. En in de verte: de Gele Toren. Daar staat mijn bed.

Ik ben onderweg, te voet, van de Gele Toren naar de…- hoe zal ik deze plek noemen - de Duitse Boog. Ik heb daar ooit een rode 215 met aanhangertje voorbij zien komen. Het is Pinksteren, de zon straalt en af en toe blaast de wind me wat kippevel, maar verder straalt het.

De kermis van zweefvliegveld en ijscoman voorbij, twee landingen en een ijsco rijker, ben ik bijna bij de Duitse Boog. Net op tijd om de trein van 16.49 te zien voorbijkomen. Veel fietsers op het te smalle fietspad, en een wandelaar: ik.
Een dame uit het westen haalt me in en kijkt om. Voetreis naar Rome, mompelt ze.
En ik denk: verdomd, ja. Een voetreis. Ik zou het willen. Laat me honderdduizend gulden winnen en ik maak een voetreis naar Rome.

naar boven